VPRA

We moeten verhalen blijven vertellen

Karlijn Borm

Karlijn Borm

Junior communicatieadviseur

Als communicatieadviseur is het belangrijk om een sterk empathisch vermogen te hebben. Je kunnen inleven in de ander, je betrokken voelen bij de doelgroep en de organisatie. Ik beschik over een flinke dosis empathie en begrijp het probleem van de opdrachtgever écht. Vervolgens doe ik mijn uiterste best het voor ze op te lossen.

 

Na de middelbare school, ben ik Communicatie gaan studeren aan Avans Hogeschool in Breda. Ik raakte enthousiast voor de opleiding tijdens een introductiedag, waar een bevlogen docent vertelde over de impact van communicatie in ons dagelijks leven. De studie paste goed bij me. Ik heb van alle aspecten van het vak geproefd. Ik zie het zo: ik weet hoe groot het zwembad is en nu wil ik de diepte in. Dat kan bij Lievens Communicatie, waar ik sinds 2016 werk, uitstekend. Door de diversiteit aan opdrachten kan ik de komende jaren veel leren.

 

Ik ben altijd de jongste: op dansles, op school en bij Lievens Communicatie. Daar ben ik een doorzetter van geworden. Ik wil niet onderdoen voor de rest en bewijzen dat ik het net zo goed kan, of misschien wel beter. Ik ben de enige adviseur van Lievens die opgroeide met internet en social media. Ik heb contact met mijn vrienden via WhatsApp en Instagram. Nieuws lees ik op mijn telefoon en ik kijk geen ‘gewone’ tv, maar Netflix of ‘uitzending gemist’. Traditionele media verdwijnen, maar het vertellen van verhalen zal volgens mij voor organisaties altijd van belang blijven. Het is dé manier om mensen te blijven binden en boeien.

 

Onlangs ving ik zo’n mooi verhaal, eentje die ik me over tien jaar nog herinner. Voor zorginstelling Groenhuysen interviewde ik een 73-jarige cliënt. Na een hersenbloeding, moest hij opnieuw leren schrijven, lezen en lopen. Zijn zoon leefde niet meer en hij voelde zich erg alleen. Binnen vijf minuten rolden de tranen over zijn gezicht. Hij was vol lof over de instelling die hem zo goed hielp en genoot van mijn aandacht. Zo’n verhaal raakt me en zet ik met alle liefde op papier.

 

Na vier jaar in Breda te hebben gewoond voor mijn studie, verhuisde ik naar Hulst. Terug naar het vertrouwde Zeeuws-Vlaanderen. Mijn familie en vrienden zijn erg belangrijk voor mij en in het weekend ben ik vaak bij hen te vinden. Muziek speelt een grote rol in mijn leven: ik ben dol op zingen en dansen. Ik heb in een bandje gezongen, gitaarles gevolgd en in een koor gezeten. Nu volg ik zang- en dansles. Als ik maar met muziek bezig kan zijn, ben ik gelukkig.


0 Reacties

Plaats uw reactie