VPRA

Vrijwilliger to be

Wendy Westerlaken

Wendy Westerlaken

Senior communicatieadviseur

Als idealistische, maar ook praktisch ingestelde jongere had ik een plan: als ik mijn leven op de rit had – een afgeronde studie, een leuke baan, een stabiele relatie, een huis – dan zou ik iets terugdoen voor de maatschappij die mij zoveel kansen heeft gegeven. Voorlezen op de kinderafdeling van een ziekenhuis, wandelen met ouderen of een kindje uit een buitenlandse achterstandswijk een fijne vakantie bezorgen. De tijd dat ik mezelf ‘jongere’ kon noemen, ligt ver achter me. En mijn leven? Dat heb ik al lang op de rit. Nog nooit heb ik een kindje uit een achterstandswijk in huis gehad voor een vakantie of zelfs maar voorgelezen. Af en toe ben ik actief voor een politieke partij, maar om nu te zeggen dat ik veel terug heb gedaan voor de maatschappij: nee.

 

Ik werd herinnerd aan dit oude voornemen toen ik het artikel ‘Actief burgerschap: een wens of een moetje’ tegenkwam. Een interessant stuk, waarin de overeenkomsten en de verschillen tussen de benadering van het actief burgerschap door de Engelse en de Nederlandse overheid op een rij staan.

 

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) in Nederland heeft als uitgangspunt dat kwetsbare burgers vooral blijven meedoen in de maatschappij en dat medeburgers vrijwillig informele zorg bieden. In Engeland lanceerde de regering in 2011 het concept ‘The Big Society’. Na decennia met Big Governments en Big Markets was het tijd voor de gemeenschap. Met verantwoordelijkheden én meer beslissingsmacht op lokaal en buurtniveau. En dus ook een overheid die minder zorgt en regelt voor de burgers. Lees zeker het artikel als je er meer over wilt weten of google op big society.

 

Voor communicatiemensen is vooral interessant dat onderzoekers grote verschillen zien in de ‘framing’ en de toon in Nederland en Engeland. In Nederland wijst de overheid haar burgers enigszins zakelijk op de eigen verantwoordelijkheid en in de communicatie is ruim aandacht voor de plichten. Engeland speelt in op empowerment van de burgers. Met een opwindend sociaal vooruitzicht van een prettiger samenleving. Onderdeel van de boodschap is dat wat het oplevert: je neemt je eigen leven en dat van je gemeenschap meer in eigen hand, je hebt mooie contacten met mensen, waar je zelf ook gelukkiger van wordt. Het laat zich raden welke aanpak volgens de auteurs de voorkeur zou moeten hebben. En daar ben ik het helemaal mee eens.

 

Nieuwsgierig geworden hoe we in Nederland nou echt communiceren over dit onderwerp, ging ik eens googlen op vrijwilligerswerk in mijn eigen buurt. Al snel werd ik aangenaam verrast. Op de site van Stichting Welzijn Middelburg vond ik een lonkend perspectief voor de vrijwilliger to be. Want: je bouwt niet alleen mee aan een prettige sociale samenleving, vrijwilliger zijn is leuk, je leert ervan, en je ontmoet nieuwe mensen. Laat ik dan meteen maar eens wat verder op deze site rondkijken en na al die jaren mijn belofte inlossen: zelf iets dóen!


0 Reacties

Plaats uw reactie