VPRA

Van d’Ee tot Hontenisse, van Vlissingen tot Roosendaal

Sander  de Schepper

Sander de Schepper

Medior communicatieadviseur

Vrienden, bekenden en collega’s uit het werkveld zijn er wel eens jaloers op: de afwisseling die het werken bij een bureau biedt. In de zeven jaar dat ik bij Lievens Communicatie werk, heb ik al heel wat handjes geschud, werkplekken versleten en koffiekoeken getrakteerd bij een afscheid na een detachering. Na de gemeentes Vlissingen, Middelburg en Hulst en een Brabants tussendoortje bij stichting Groenhuysen in Roosendaal ben ik nu aan mijn vierde gemeente toe: Sluis. In mijn oude vertrouwde Zeeuws-Vlaanderen. Aan ‘de goeie kant van het water’ zoals wij het daar weleens gekscherend zeggen. Verschillende regio’s, opdrachtgevers en culturen: het is af en toe even schakelen! Maar het is vooral erg leuk om je voordeel te doen met alle andere aanpakken. 

 

Ondanks dat gemeentes in Zeeland steeds meer samenwerken en organisaties zich gezamenlijk sterk maken voor de regio, zijn de oude eilandculturen in Zeeland nog steeds aanwezig. Dat merk je goed als je op veel plekken en binnen diverse organisaties komt. Let alleen al op de taal. Als geboren en getogen Oost-Zeeuws-Vlaming - daar waar ze ‘petetters’ eten - was het toch wel even wennen op Walcheren. Mijn collega Wyanda kan nog steeds smakelijk lachen om mijn sollicitatiegesprek. Na al die jaren kan ik mijn Zeeuws-Vlaamse tongval wel uitschakelen. Als het nodig is natuurlijk, want soms schept dialect juist een band en neemt het drempels weg. In ‘Ulst’ voelde ik me wat dat betreft als een vis in het water. En ook in Sluis kan ik me geregeld rustig laten gaan. Al is die West-Zeeuws-Vlaamse tongval toch echt andere koek. Van d’Ee tot Hontenisse, zoals ze in het Zeeuws-Vlaamse volkslied zingen, is straks met de Sluiskiltunnel en de prachtige nieuwe N61 een dik half uur rijden, maar qua taal nog een wereld van verschil.

 

Niet alleen de taal is anders binnen de organisaties waar ik de afgelopen jaren mijn steentje mocht bijdragen. Je komt ook steeds in een andere organisatiecultuur terecht, met bijbehorende werkwijzen. In de ene gemeente krijgt communicatie rondom collegebesluiten enorm veel aandacht, in de andere werken ze weer zeer projectmatig. In kleinere gemeentes zijn de lijntjes kort en word je als communicatieadviseur bij alles nauw betrokken, terwijl in grotere gemeentes alle medewerkers juist meer integraal verantwoordelijk zijn. Alles heeft zijn voor- en nadelen. Niets is fout. Ik vind het leuk om al die diverse werkwijzen, inzichten en aanpakken te delen op de plekken waar ik kom. Dat wordt gewaardeerd en natuurlijk ook van ons verwacht. Als ‘buitenstaander’ kijk je immers met een frisse blik tegen een organisatie aan. De kennis en ervaring die ik heb opgedaan tijdens eerdere detacheringen komt dan goed van pas. Want hoeveel de taal of cultuur ook verschillen, organisaties kunnen altijd van elkaar leren. Of het nou in d’Ee of Hontenisse is, in Vlissingen of Roosendaal…

 


0 Reacties

Plaats uw reactie