VPRA

"Aan de andere kant van de tafel"

Stefanie  Fassaert

Stefanie Fassaert

Medior communicatieadviseur

"Schrijven. Het is en blijft een belangrijk onderdeel van ons vak. Of het nu gaat om een berichtje voor social media, een artikel voor een magazine of een communicatieplan. Vaak schrijf ik stukken, vooral voor de verschillende bladen die we maken, op basis van een interview. Ik bel of ga langs bij een of meerdere personen die veel over het onderwerp weten en gebruik hun input en citaten voor het verhaal. In de jaren dat ik bij Lievens Communicatie werk, heb ik al honderden interviews afgenomen. Met ondernemers, medewerkers, directeuren, bestuurders of toevallige voorbijgangers op straat.

 

Laatst zat ik ineens aan de andere kant van de tafel. Onze jongste adviseur Karlijn kreeg namelijk de opdracht om van alle medewerkers van Lievens Communicatie een persoonlijk profiel te schrijven. Hoe ben je in de communicatie terechtgekomen? Waar ben je goed in en trots op? Hoe kijk je aan tegen je rol als adviseur en de ontwikkelingen in het vak? En hoe ziet je leven buiten kantoor eruit? Dat soort vragen. Erg persoonlijk dus. Ik betrapte mezelf erop dat ik het soms moeilijk vond om de vragen te beantwoorden. Ook zei ik precies dezelfde dingen, die ik in mijn eigen interviews vaak terug hoor: ‘schrijf dat maar niet op’, ‘dit moet je even goed verwoorden’ en ‘dit wil ik er wel graag in’.

 

Ik bleek niet de enige te zijn die het best confronterend vond. Mijn collega’s waren er ook een beetje ondersteboven van. We realiseerden ons nu pas echt hoe het moet zijn voor die personen die wij zelf interviewen. Dat het best wel spannend is om zo open te spreken over jezelf. Karlijn kennen we, maar vaak zien de mensen die we interviewen ons voor het eerst. In dat soort gevallen geef je jezelf toch een beetje ‘bloot’ ten opzichte van een wildvreemde. Het spannendste was nog wel het moment dat de conceptversie van de tekst in mijn mailbox verscheen. Hoe zijn de woorden die ik heb gezegd, overgekomen op de interviewer? En welke zaken heeft ze eruit gehaald en wat juist niet? Ik haalde opgelucht adem, natuurlijk viel het mee. Maar bij sommige citaten dacht ik: heb ik dat echt zo gezegd? Ik bedoel het eigenlijk net iets anders…

 

Het was een eyeopener om dit proces eens zelf mee te maken. Ik kan me nu beter inleven in de persoon tegenover mij. Verwachtingsmanagement is voor tekstschrijvers echt cruciaal. Daaraan besteed ik aan het begin van het gesprek veel aandacht. Ik stem zo veel mogelijk af met de geïnterviewde. Ik geef aan waar het artikel in komt te staan, hoeveel woorden ik ga gebruiken, of er een foto bij komt of niet en wie het te lezen krijgt. Ook laat ik het communicatiemiddel zien en geef aan wanneer het verschijnt. En al tijdens en na het interview bespreek ik welke info ik ga gebruiken en welke niet. Ik heb ervaren dat hoe meer en uitgebreider ik dit afstem, hoe soepeler het proces verloopt en hoe relaxter de geïnterviewde is. Dan is het daarna alleen nog maar een kwestie van een sterke, foutloze tekst schrijven! Eitje ;-)."

 


1 Reacties

  • rené maas -

    Herkenbaar! (en goed geïnterviewd door Karlijn blijkbaar ;)

Plaats uw reactie